ΥΠΑΤΙΑ, ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ, ΠΑΡΑΒΟΛΑΝΟΙ

Οἱ «Παραβαλανεῖς»

Οἱ «Παραβολάνοι» ἢ «Παραβαλανεῖς» εἶναι μία πολὺ γνωστὴ Ἀδελφότητα ποὺ ἀναπτύχθηκε καὶ ἔδρασε ἀποκλειστικὰ στὴν πόλη τῆς Ἀλεξάνδρειας. Τὸ ὄνομά της ὑπέφερε πολὺ ἀπὸ τὶς ἑρμηνεῖες ποὺ τοῦ δόθηκαν. Οἱ περισσότεροι ἐρευνητὲς ὑπέθεσαν ὅτι τὸ ὄνομα προέρχεται ἀπὸ τὸ ρῆμα παραβάλλω καὶ ὅτι ἀποδόθηκε στοὺς «Παραβολάνους» ἐπειδὴ θεωρήθηκε ὅτι αὐτοὶ παρέβαλλαν τὴν ζωὴ τους μεταξὺ τῶν ἀσθενῶν καὶ μάλιστα τῶν λεπρῶν, θέτοντάς τη σὲ κίνδυνο.

Ἡ ἐρμηνεία αὐτὴ εἶναι λανθασμένη. Οἱ «Παραβαλανεῖς», ὅπως τεκμηριωμένα ἀποδεικνύει ὁ εἰδικὸς μελετητὴς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ἔλαβαν τὸ ὄνομά τους ἀπὸ τὸ ὅτι ἔμεναν δίπλα ἀπὸ ἕνα δημόσιο «βαλανεῖον» (λουτρό). Ἦταν «παρὰ βαλανεῖον».[1] Τὰ βαλανεῖα ἦταν σημαντικὰ οἰκοδομήματα στὶς πόλεις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ὑπῆρχαν μεγάλα δημόσια βαλανεῖα, ποὺ εἶχαν καὶ ἄλλους χώρους, μάλιστα μεγάλες αἴθουσες γιὰ συζητήσεις. Ὑπῆρχαν εἰδικὰ λουτρὰ (βαλανεῖα) γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς. Πιθανὸν σὲ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ βαλανεῖο διακονοῦσαν οἱ «Παραβαλανεῖς» καὶ ἐπειδὴ ἔμεναν δίπλα ἀπ᾿ αὐτὸ πῆραν ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ φράση τὸ ὄνομά τους.

Οἱ «Παραβαλανεῖς» δὲν εἶναι ὅ,τι καλύτερο ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἡ ἱστορία τῶν Ἀδελφοτήτων. Ἐδραστηριοποιοῦντο βεβαίως σὲ φιλανθρωπικὰ πρωτίστως ἔργα, ἰδίως στὴν περιποίηση τῶν λεπρῶν καὶ ἄλλων ἀσθενῶν, καὶ ἀκόμη στὴν ταφὴ ἐγκαταλελειμμένων νεκρῶν, ἐχρησιμοποιοῦντο ὅμως καὶ σὲ ἄλλες ὑπηρεσίες ποὺ δὲν εἶχαν σχέση μὲ τὴν φιλανθρωπία καὶ μερικὲς φορὲς ἦταν τελείως ξένες πρὸς τὴν ἀποστολὴ τους.

Ἡ ἐξήγηση δὲν εἶναι ἄγνωστη. Οἱ «Παραβαλανεῖς» ἦταν μὲν αὐτοτελὴς Ἀδελφότητα, εἶχαν ὅμως ἄμεση ἐξάρτηση ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Πατριάρχη Ἀλεξάνδρειας. Ἀποτελοῦσαν δηλαδὴ ἕνα πρώιμο εἶδος Ἰησουϊτικοῦ ἢ παρομοίου τάγματος, ἀπ᾿ αὐτὰ ποὺ ἀναπτύχθηκαν ἀργότερα στὸν χῶρο τοῦ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ καὶ τὰ ὁποῖα βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὸν ἄμεσο ἔλεγχο τοῦ πάπα τῆς Ρώμης. Ἦταν ἕνα «Opus Dei» τῆς ἐποχῆς ἐκείνης στὴν ὑπηρεσία τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξάνδρειας.

Ἡ ἄμεση αὐτὴ ἐξάρτηση σίγουρα δὲν ὠφέλησε οὔτε τοὺς «Παραβαλανεῖς» οὔτε βεβαίως τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξάνδρειας, τὸ ὁποῖο στὸ τέλος χρεώθηκε τὸν ὑπερβολικό – μέχρι φανατισμοῦ – ζῆλο καὶ τὶς ἀκρότητες καὶ βίαιες ἐκδηλώσεις τῶν «Παραβαλανέων», ποὺ φαίνεται νὰ πρωτοστάτησαν καὶ στὸ φόνο τῆς εἰδωλολάτρου φιλοσόφου Ὑπατίας τὸ ἔτος 415.[2]

Εἶναι ἐν προκειμένῳ πολὺ λυπηρὸ τὸ ὅτι τὴν εὐθύνη γιὰ τὸν φόνο τῆς Ὑπατίας τὴ χρεώθηκε στὸ τέλος ὁ ἅγιος Πατριάρχης Κύριλλος, ὁ ὁποῖος ὅμως, ὅπως τεκμηριωμένα ἐπιχειρηματολογεῖ ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, πρέπει νὰ ἦταν τελείως ἀμέτοχος πρὸς τὸ φρικιαστικὸ αὐτὸ ἔγκλημα.[3]

Ἀλλὰ, ὅπως ἐσημειώσαμε, ἡ ἄμεση ἐξάρτηση τῶν «Παραβαλανέων» ἀπὸ τὸν Πατριάρχη, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ γίνει αὐτὴ ἡ διασύνδεση εὐθυνῶν. «Τοῦτο οὐ μικρὸν μῶμον Κυρίλλῳ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίᾳ εἰργάσατο», σημειώνει ὁ ἱστορικὸς Σωκράτης.[4] (Αὐτό – ὁ φόνος δηλαδὴ τῆς Ὑπατίας – μεγάλο ψεγάδι δημιούργησε στὸν Κύριλλο καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας).

Αὐτὸ μάλιστα τὸ θλιβερὸ περιστατικὸ φαίνεται ὑπῆρξε καὶ ἡ αἰτία γιὰ τὴν ὁποία τὸ ἑπόμενο ἔτος (τὸ 416) ἀντιπροσωπεία κατοίκων τῆς Ἀλεξάνδρειας, προφανῶς σταλμένη ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ τοῦ ἁγίου Κυρίλλου ἔπαρχο Ἀλεξάνδρειας Ὀρέστη, πῆγε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἐξέφρασε στὸν βασιλέα Θεοδόσιο τὸν νεότερο παράπονα κατὰ τῆς ὀργανώσεως τῶν «Παραβαλανέων». Τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ ἐκδώσει ὁ αὐτοκράτορας νόμο στὶς 29 Σεπτεμβρίου τοῦ 416, μὲ τὸν ὁποῖο ἀφαιροῦσε τὴν ἐποπτεία τῶν «Παραβαλανέων» ἀπὸ τὸν Πατριάρχη (ἢ τουλάχιστον τοῦ τὴν περιόριζε) καὶ τὴν ἀνέθετε στὶς πολιτικὲς ἀρχὲς τῆς Ἀλεξάνδρειας, καὶ ἐπὶ πλέον μείωνε τὸν ἀριθμὸ τῶν «Παραβαλανέων» σὲ 500. Ἀργότερα ὅμως ὁ ἴδιος αὐτοκράτορας, μὲ νέο νόμο τῆς 3ης Φεβρουαρίου τοῦ 418, αὔξησε τὸν ἀριθμὸ τῶν «Παραβαλανέων» στοὺς 600 καὶ ἐπανέφερε τὴν ὀργάνωση κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτεία τοῦ Πατριάρχη τῆς Ἀλεξάνδρειας, ἀφοῦ, φαίνεται, στὸ μεταξὺ διαφωτίσθηκε ἀντικειμενικότερα καὶ πείσθηκε γιὰ τὴν ἔλλειψη εὐθύνης τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου, ὁ ὁποῖος ἐκείνη τὴν περίοδο τῶν ταραχῶν ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια.[5]

Ἀργότερα ὡστόσο οἱ «Παραβαλανεῖς» χρησιμοποιήθηκαν καὶ πάλι σὲ βίαια ἔκτροπα ἀπὸ τὸν πατριάρχη Διόσκορο κατὰ τὴ Ληστρικὴ Σύνοδο τῆς Ἐφέσου τὸ ἔτος 449, ὅπου σκόρπισαν κυριολεκτικὰ τὸν τρόμο.

Πῶς γινόταν ἡ ἐκλογὴ τῶν μελῶν τῶν «Παραβαλανέων»; Σύμφωνα μὲ τὸν Θεοδοσιανὸ Κώδικα οἱ «Παραβαλανεῖς» ἐξελέγοντο κατὰ τὴν κρίση τοῦ Πατριάρχη τῆς Ἀλεξάνδρειας («ex episcopi alexandrini arbitrio fiunt»), ἀπαγορευόταν δὲ νὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ ἢ βουλευτές.[6] Ὤφειλαν πάντως νὰ περιποιοῦνται τοὺς ταλαιπωρημένους ἀσθενεῖς καὶ νὰ ὑπακούουν στὶς ἐντολὲς τοῦ πάπα τους («confectorum morbis curam gerere debent eiusque papae jussis obsequi»[7]).

Οἱ τελευταῖες εἰδήσεις γιὰ τοὺς «Παραβαλανεῖς» ἔρχονται ἀπὸ τὸν 6ο αἰῶνα.[8] Ἔπειτα μᾶλλον ἐξαφανίζονται.

Χωρὶς νὰ πρέπει κανεὶς νὰ ἀρνηθεῖ ἢ νὰ μειώσει τὸν σημαντικὸ θετικὸ ρόλο τῶν «Παραβαλανέων» στὴ φιλανθρωπικὴ δραστηριότητα, ὅπου κυριολεκτικὰ ἔθεταν σὲ κίνδυνο τὴ ζωή τους ἀναλαμβάνοντας τὴν περιποίηση λεπρῶν καὶ ἄλλων ἀσθενῶν μὲ ἐπικίνδυνες μεταδοτικὲς ἀσθένειες, ὀφείλουμε ὡστόσο νὰ ἐπισημάνουμε καὶ πάλι τὰ ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα ποὺ εἶχε ἡ ἄμεση καὶ πλήρης ἐξάρτησή τους ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Πατριάρχη τῆς Ἀλεξάνδρειας. Ἡ ἐκτροπή τους «οὐ μικρὸν μῶμον Κυρίλλῳ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίᾳ εἰργάσατο». Καὶ ὄχι μόνο στὸν Κύριλλο καὶ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξάνδρειας προσέθεσε «μῶμον» (ψεγάδι – κατηγορία) ἀλλὰ καὶ γενικότερα στὴν Ἐκκλησία καὶ μέχρι σήμερα ἀκόμη, ποὺ οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστεως κάθε φορὰ ἐπαναφέρουν καὶ προσάπτουν στὴν Ἐκκλησία τὴν κατηγορία γιὰ τὴ φρικτὴ κατακρεούργηση (τῆς ἀφήρεσαν τὰ ἐνδύματα καὶ τὴν ἔκοψαν κομμάτια) τῆς φιλοσόφου Ὑπατίας.

Μιὰ ἀπεξάρτηση τῶν «Παραβαλανέων» ἀπὸ τὴν ἄμεση ἐπίβλεψη τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξάνδρειας εἶναι πιθανὸν νὰ μὴν ἐπέτρεπε στὴν Ἀδελφότητα αὐτὴ νὰ ἐκτρέπεται ἀπὸ τὴν φιλανθρωπική της δραστηριότητα σὲ ἔργα ξένα πρὸς τὴν ἀποστολή της, ἢ καὶ ἂν ἐκτρεπόταν, δὲν θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ προσάπτονται κατηγορίες στὸν Πατριάρχη καὶ τὴν Ἐκκλησία γιὰ τὶς ἐκτροπές της. Γίνεται αὐτὸ φανερὸ ἀπὸ τὸ ὅτι ὅπως φαίνεται εἶναι ἡ μοναδικὴ Ἀδελφότητα ποὺ δημιούργησε προβλήματα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.


[1] ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ», Ἀλεξάνδρεια 1935, σελ. 499-501.

[2] ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ», Ἀλεξάνδρεια 1935, σελ. 286· ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΟΥ, «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ», Περιοδικὸ «ΑΚΤΙΝΕΣ», τ. 567, Ἰαν. 1996, σελ. 18· «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ», Ἄρθρο «ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ», ἔκδ. ΜΑΡΤΙΝΟΣ, Ἀθῆναι 1962, τόμ. 1ος, σελ. 405.

[3] ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ», Ἀλεξάνδρεια 1935, σελ. 286-7.

[4] ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», 7,15.

[5] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΙΩ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΟΥ, «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ», Περιοδικὸ «ΑΚΤΙΝΕΣ», τ. 567, Ἰαν. 1996, σελ. 18· ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ», Ἀλεξάνδρεια 1935, σελ. 286-7.

[6] ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΜΙΛΑΣ, «ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906, σελ. 971.

[7] ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΜΙΛΑΣ, «ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906, σελ. 971.

[8] ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ», Ἀλεξάνδρεια 1935, σελ. 499.

About these ads

11 responses to this post.

  1. Σε καλημερίζω και σε συγχαίρω για την τέλεια εργασία σου περί την αληθή ιστορική αποκατάσταση του Αγίου Κυρίλλου της Αλεξανδρείας.Μακάρι η επίσημη χριστιανική Εκκλησία να εμφανίσει τα στοιχεία τούτα για να φανερώσει το παραπλανητικό έργο κάποιων, όπου τους τρεις τελευταίους αιώνες (από το 1700μ. Χ.) έχουν ρίξει αρκετή “λάσπη” στην Τριαδική Θεότητα μέσω του προσώπου του Αγίου.Διότι όπως καταλαβαίνεις δεν είναι ο στόχος του ο Άγιος Κύριλλος, αλλά εκείνα που πρέσβευε…Με φιλική εκτίμηση.Άννα

    Απάντηση

  2. Posted by Γιώργης on Φεβρουαρίου 9, 2010 at 18:21

    Φίλε μουΗ αναφορά του Σωκράτη του ιστορικού είναι ΤΕΛΕΙΑ παράθεση σοιχείων καθώς τα κείμενα αυτού χρησιμοποιούνται από τους κατηγόρους της Χριστιανοσύνης για τον φόνο της Υπατίας.Η μελανή σελίδα που αναφέρεις σε χθεσινό σου σχόλιο φίλε μου της Χιρστιανοσύνης είναι η ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΝΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΝΕΙΩΘΕΙ και δεν ανακοινώνει την επίσημη ημέρα εορτασμού της Αγίας Αικατερίνης Υπατίας. Το ουκουμενικό Πατριαρχείο και ίσως και η εκκκλησία της Ελλάδος ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ την ακριβή ημερομηνία που μαρτύρησε η Αγία η οποία φυγαδεύτηκε από τον Πέτρο με ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ από την πόλη, αλλά ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ τελικά να την σώσει ο άνθρωπος που έμελλε να κατηγορηθεί για τον θάνατος της Αγίας Υπατίας.Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι να γίνουν αποδκετά τα παραπάνω και δεν έχω την απαίτηση να γίνουν πιστευτά ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ.Θα έχω μία δημοσίευση λίγο αργότερα σχετικά με το θέμα της φιλοσόφου Υπατίας αλλά ΧΩΡΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ. ΘΑ έιναι προσωπικές μου κετιμήσεις περί του τρόπου που έδρσαν οι κατήγοροι και του τρόπου που αντιμετωπίστηκαν αυτοί από την Ορθοδοξία και την Καθολική εκκλησία. Θα προσθέσω ελάχιστα ακόμη στοιχεία που θα είναι και αυτά μνήμες από κάποιες παλαιότερες αναγνώσεις μου.

    Απάντηση

  3. Posted by Βεατρίκη on Φεβρουαρίου 9, 2010 at 20:48

    Καλησπέρα Σταύρο, καλησπέρα σε όλους! Είχα πολύ καιρό να χαρώ ένα κείμενο, εδώ στο διαδίκτυο, που να παρουσιάζεται έτσι, όπως εσυ παρουσίασες το δικό σου..Λιτά, τεκμηριωμένα, κατά το δυνατόν αντικειμενικά και με έκφραση της ρητής επιφύλαξης, όπου χρειαζόταν. Είναι ένα υπέροχο επιστημονικά τεκμηριωμένο άρθρο! Νάσαι καλά! Εννοείται πως το έσωσα, καθώς από το πρωί το διάβασα, δεν είχα όμως τότε τον χρόνο για να προβώ στο σχόλιο τούτο. Η αφήγηση , όπως δίδεται, αφήνει τον αναγνώστη του ελεύθερο να διαμορφώσει μια σαφή εικόνα των πραγμάτων και εκείθεν την προσωπική του αντίληψη! Αυτά γιατί πργαμτικά χάρηκα την γραφή σου.Οσον αφορά στο περιεχόμενο, να το πω έτσι: Η ύπαρξη και η ανανέωση της ύπαρξης- παρά τα πεπραγμένα του- ενός φανατικού σώματος στους κόλπους της Ιεραρχίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως και η κάλυψη που εεκίνη του παρέσχε δίνει και την μορφή της εξουσίας της Κεφαλής της, μακραν νάναι της προς Θεώ, και πλησιέστερον προς την της Κοσμικής τέτοιας.. Οπως και νάχει , έχει επιβεβαιωθεί ανα τους αιώνες και ανεξαρτήτως του είδους της Θρησκείας, οτι άλλο είναι η θρησκεία και άλλο ναναι η εκκλησία της θρησκείας αυτήςΣ\’ευχαριστώ!

    Απάντηση

  4. Posted by Γιώργης on Φεβρουαρίου 9, 2010 at 21:09

    Στο διαδύκτιο κυκλοφορούν πολλά σκουπίδια(=ΨΕΥΔΗ) αλλά και πολλοί αντιγραφείς καλή μου Βεατρίκη. Είναι έτοιμη να αντιγράψουν μ΄λια εργασία και αν την πουλήσουν ή να την δώσουν ως δική τους στην πανεπιστημιακή σχολή και όπου φοιτούν.Φυσικά είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΩΣΤΟΣ και ΑΠΟΔΕΚΤΟΣ αυτός ο τρόπος γραφής που παρουσιάζονται τα σχετικά και αν θέλει κάποιος να παρέχει τεκμηρίωση ή να μην κατηγορηθεί ως αντιγραφέας. Διαφορετικά πρέπει να βάλει μία ΟΛΟΔΙΚΗ ΤΟΥ σφραγίδα όπως έπραξα εγώ ορίζοντας ως μη αξιόπιστα όσα γράφω αν και φέρουν ΜΕΓΑΛΕΣ και ΑΠΟΛΥΤΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ σχετικά με το θέμα. Κάποιος θα ξεσκεπάσει πολλά για την Υπατία και τότε η δικές μου ΜΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΕΣ δημοσιεύσεις θα αποκτήσουν μία οντότητα αλήθειας που σήμερα μοιάζει να μην υπάρχει.Η δημοσίευσή μου έγινε στον χώρο μου και δεν καλώ ΚΑΝΕΝΑ να την διαβάσει εκτός από εσένα ΦΙΛΕ Σταύρο γιατί θεωρώ ότι ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΤΕΚΜΗΡΙΑ που εγώ ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ και ούτε όρεξη να ψάξω καθώς θεωρώ ότι το χρέος μου στην Αγία Αικατερίνη Υπατία το έχω κάνει ήδη.Καλό σας βράδυ.

    Απάντηση

  5. Posted by Nikiforos on Νοεμβρίου 4, 2010 at 17:25

    Μήπως τελικά πρέπει να μελετάμε τα κείμενα με περισσότερο σεβασμό και αληθινή αγάπη ως προς τον συγγραφέατου αρχικού κειμένου;
    Διότι όπως γνωρίζουμε από ιστορικούς της εποχής , τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια η εξάπλωση της χριστιανικής θρησκείας ,στην Αλεξάνρεια, έγινε με μεθόδους όχι και τόσο ήπιους όπως άφησε παρακαταθήκη ο ιδρυτής της θρησκείας.

    Απάντηση

  6. Posted by Πατρα on Απριλίου 1, 2011 at 23:38

    o Κυρίλλος ήταν δολοφόνος και φανατικός όπως και πολλοί άλλοι της δογματικής σας θρησκείας .Ότι και να λέτε δε το σώζετε.Ζήτω η αρχαία ελληνική και η ελληνιστική φιλοσοφία. Μη αρχίζετε ότι ο Χριστιανισμός έχει στοιχεία ελληνικής φιλοσοφίας. Ο χριστιανισμός είναι δόγμα και φυλακή

    Απάντηση

  7. Posted by Γραμμένος Φώτιος on Μαρτίου 8, 2012 at 13:45

    Η μεγάλη μορφή της Υπατίας συνδέεται δυστυχώς με το λυκόφως του Ελληνισμού και την αυγή του μεσαιωνικού σκοταδισμού που έφερε στην ανθρωπότητα η μισαλλόδοξη και εχθρά της επιστήμης και της γνώσης ιουδαιοχριστιανική θρησκεία. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι αποκαλούν τους Έλληνες ειδωλολάτρες αυτοί που έξυναν τις μπογιές των εικόνων για να θεραπευτούν από τις ασθένειες , αφού πρότερον είχαν φροντίσει να κάψουν τα βιβλία του Ιπποκράτη και του Γαληνού και όχι μόνον. Έσεται ήμαρ.

    Απάντηση

  8. Posted by theodosios on Απριλίου 6, 2013 at 09:56

    Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΌΒΛΗΜΑ ΟΛΩΝ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΙΏΝ.

    Απάντηση

  9. Posted by ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ on Δεκεμβρίου 21, 2013 at 17:01

    ΕΤΣΥ ΠΆΝΤΑ ΕΣΕΊΣ ΠΟΥ ΟΝΟΜΆΖΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΎΣ ΕΚΕΊΝΟΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΎΟΥΝ ΈΝΑΝ ΓΙΟ ΞΥΛΟΥΡΓΟΎ ,ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΜΌΝΟ ΠΑΡΘΈΝΑ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΑΦΟΎ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΏΤΕΣ ΕΚΕΊΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΉΣ ΠΕΡΝΟΎΣΑΝ ΚΑΛΆ ΜΑΖΊ ΤΗΣ ! ! ..ΟΣΠΟΥ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΈΓΙΝΕ ΤΣΑΚΩΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΡΑΓΚΌ Ιωσήφ ΚΑΙ ΠΉΡΕ ΠΌΔΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΝΑΚΑΡΙ ΤΗΣ …ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΆΤΙ ΔΕΚΑΤΙΕΣ ΓΎΡΙΣΕ ΤΟ ΚΑΝΑΚΑΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΊΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΆΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΆΝΕΙ ΚΉΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΚΆΤΙ ΚΌΛΠΑ ΠΟΥ ΚΆΝΑΝ ΣΤΗ ΑΊΓΥΠΤΟ …ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΡΈΜΑΣΑΝ ΜΕ ΚΆΤΙ ΑΛΑΝΙΑ ΜΑΖΊ ΚΑΙ ΕΣΕΊΣ ΤΟΝ ΚΆΝΑΤΕ ΘΕΏ ….
    ΣΤΗ ΠΡΟΚΕΙΜΈΝΗ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΑΣ ΦΤΑΊΕΙ Η ΕΛΛΗΝΊΔΑ ΥΠΑΤΙΑ ΦΙΛΌΣΟΦΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΆΝΕΤΕ αγια ..? ?

    ΥΓ ΟΙ ΘΕΟΊ ΔΕΝ ΠΕΘΑΊΝΟΥΝ ΠΟΤΕ

    Απάντηση

  10. Παρών ή απών κατά τη διάρκεια του φρικτότερου εγκλήματος,από τα πολλά, των Χριστιανών εκείνης της περιόδου, ο Πατριάρχης Κύριλλος,δεν απαλλάσσεται από το βάρος της ευθύνης της πράξης του όχλου που δημιούργησε.
    .Ηθικός αυτουργός κατ ελάχιστον αφού ο ίδιος εξωθούσε τους παραβαλάνους του σε εγκλήματα εναντίον δικαίων και αδίκων προ και μετά του βιασμού και εκδοράς της Υπατίας. Όποιος δεν ήταν Χριστιανός κατά το το πρότυπό του,έπρεπε να πεθάνει.
    Πρακτική που ακολούθησε και ένας άλλος ¨άγιος¨, ο Νικων ο μετανοείτε ,στην Κρήτη και στην Κύπρο.

    Απάντηση

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: